Verslag recreanten wedstrijd Boechout - Sparta Ranst 05 november 2011
De vraag: Heeft het thuispubliek kunnen genieten van een‘echte recreanten’ wedstrijd?
Het antwoord: Neen wanneer je je baseert op het evaluatiepapier dat je moet invullen na de wedstrijd. Op dit papier dien je niet alleen de eindscore in te vullen maar ook de mate van fairplay. Het ergste wat er een ploeg kan overkomen is dat je het etiket ‘echte recreanten’ krijgt. Dit staat immers voor unfair gedrag, schelden, fout taalgebruik, ruzie met de arbiter …. Laat de wedstrijd die ik nu beschrijf en waar een massa mensen (nou ja … massa ;-) van genoten hebben, net het tegenovergestelde zijn.
Een wedstrijd met een zeer sympathieke tegenstander uit Boechout (we spreken van een derby), een gelijk oplopende score, heel wat technische hoogstandjes (jaja, het begon bij momenten zelfs op… uhm, korfbal te lijken), onder een stralende lichtblauwe hemel. Alles was aanwezig om te spreken van een namiddag onvervalst Millegems (?) entertainment!
Wedstrijdverloop:
De eerste 10 minuten konden we spreken van zeer dominant spel van de thuisploeg. De bal ging vlot rond, de kansen boden zich in grote getallen aan maar werden ook één voor één professioneel de nek om gewrongen. Het leek op een blamage af te streven toen de tegenstander dodelijk efficiënt de eerste 2 ballen naar de korf wisten te scoren. KC Millegem (of blijft het toch Sparta Ranst?) met 0 – 2 op het scorebord op achtervolgen aangewezen. Eddy opende de score voor de thuisploeg op een pass van Stefan en gaf even later zelf een mooie voorzet naar Edith die met de ogen toe de korf wist te vinden 2 – 2. Een lichaam van 1m90 kan je moeilijk plots doen verdwijnen en daar profiteerde de tegenstander van om op Stefan een penalty uit te lokken 2 – 3. 3 – 3 Door Katrien J. die de korf zocht, de rebound zelf ving en uiteindelijk toch scoorde. 4 – 3 Door Edith die gracieus een penalty wist te benutten. Sparta Ranst liep zelfs uit door wederom een inlooppass van Stefan op Eddy. Michel deed ook zijn duit in het zakje en de wedstrijd leek gespeeld 6 –3. Een moment van onoplettendheid, een nonchalance in het spel, een gebrek aan fysiek, aan automatismen? Wie zal het zeggen maar de tegenstander vocht terug tot 6-5. Stefan die tot dan schot na schot miste (tot zijn grote frustratie en het jolijt van het publiek) scoorde dan toch van onder
de korf 7-5. Een thriller werd echter geschreven 7-6. De wissel Katrien J. door Charlotte resulteerde door een mooie inloper van laatstgenoemde in 8-6. De eindscore werd tenslotte vastgelegd door een overduidelijke penaltyfout welke de tegenstander wist om te buigen in een punt. Eindscore: 8 -7.
Conclusie:
Het publiek genoot, het was een sportieve, spannende wedstrijd en achteraf was er soep met ballekes voor iedereen.
De vraag: Heeft het thuispubliek kunnen genieten van een‘echte recreanten’ wedstrijd?
Het antwoord: Neen wanneer je je baseert op het evaluatiepapier dat je moet invullen na de wedstrijd. Op dit papier dien je niet alleen de eindscore in te vullen maar ook de mate van fairplay. Het ergste wat er een ploeg kan overkomen is dat je het etiket ‘echte recreanten’ krijgt. Dit staat immers voor unfair gedrag, schelden, fout taalgebruik, ruzie met de arbiter …. Laat de wedstrijd die ik nu beschrijf en waar een massa mensen (nou ja … massa ;-) van genoten hebben, net het tegenovergestelde zijn.
Een wedstrijd met een zeer sympathieke tegenstander uit Boechout (we spreken van een derby), een gelijk oplopende score, heel wat technische hoogstandjes (jaja, het begon bij momenten zelfs op… uhm, korfbal te lijken), onder een stralende lichtblauwe hemel. Alles was aanwezig om te spreken van een namiddag onvervalst Millegems (?) entertainment!
Wedstrijdverloop:
De eerste 10 minuten konden we spreken van zeer dominant spel van de thuisploeg. De bal ging vlot rond, de kansen boden zich in grote getallen aan maar werden ook één voor één professioneel de nek om gewrongen. Het leek op een blamage af te streven toen de tegenstander dodelijk efficiënt de eerste 2 ballen naar de korf wisten te scoren. KC Millegem (of blijft het toch Sparta Ranst?) met 0 – 2 op het scorebord op achtervolgen aangewezen. Eddy opende de score voor de thuisploeg op een pass van Stefan en gaf even later zelf een mooie voorzet naar Edith die met de ogen toe de korf wist te vinden 2 – 2. Een lichaam van 1m90 kan je moeilijk plots doen verdwijnen en daar profiteerde de tegenstander van om op Stefan een penalty uit te lokken 2 – 3. 3 – 3 Door Katrien J. die de korf zocht, de rebound zelf ving en uiteindelijk toch scoorde. 4 – 3 Door Edith die gracieus een penalty wist te benutten. Sparta Ranst liep zelfs uit door wederom een inlooppass van Stefan op Eddy. Michel deed ook zijn duit in het zakje en de wedstrijd leek gespeeld 6 –3. Een moment van onoplettendheid, een nonchalance in het spel, een gebrek aan fysiek, aan automatismen? Wie zal het zeggen maar de tegenstander vocht terug tot 6-5. Stefan die tot dan schot na schot miste (tot zijn grote frustratie en het jolijt van het publiek) scoorde dan toch van onder
de korf 7-5. Een thriller werd echter geschreven 7-6. De wissel Katrien J. door Charlotte resulteerde door een mooie inloper van laatstgenoemde in 8-6. De eindscore werd tenslotte vastgelegd door een overduidelijke penaltyfout welke de tegenstander wist om te buigen in een punt. Eindscore: 8 -7.
Conclusie:
Het publiek genoot, het was een sportieve, spannende wedstrijd en achteraf was er soep met ballekes voor iedereen.
Nu nog werk maken van die retro outfits (waar over gefilosofeerd werd) met lange gestreepte kousen, een broek tot net boven de knie en een blazer met in nostalgisch handschrift ‘KC Millegem’ erop (en voor de dames terug rokken tot op de grond?).
Hup, op weg naar het wereldkampioenschap (voor recreanten) in 2015 in … Antwerpen.
Een mens mag dromen wanneer je je laatste 3 wedstrijden wint, hé.
Hup, op weg naar het wereldkampioenschap (voor recreanten) in 2015 in … Antwerpen.
Een mens mag dromen wanneer je je laatste 3 wedstrijden wint, hé.
